‘Persoonlijke eigenschap mag géén handicap meer zijn op arbeidsmarkt’

Werkgevers moeten eerlijker en inclusiever worden in het werven van personeel. Een naam, huidskleur, zwangerschap of andere persoonlijke eigenschap mag geen handicap meer zijn op de arbeidsmarkt. Zo maakte staatssecretaris Tamara van Ark (Sociale Zaken) op 22 november 2018 bekend dat zij bedrijven wil verplichten om beleid te maken dat discriminatie van sollicitanten voorkomt. Oog voor de binnenkant Dat wordt een uitdaging voor werkgevers, recruiters en headhunters. Maar een uitdaging die past bij de huidige tijdgeest. Discriminatie van kandidaten op basis van uiterlijke en lichamelijke kenmerken past niet meer bij moderne organisaties. Moderne werkgevers selecteren kandidaten voorbij de buitenkant van mensen maar met oog voor hun binnenkant, hun software. Voor hen telt de aanwezigheid van bepaalde kennis, gewenste vaardigheden en opgedane werkervaring. En bovenal zoeken zij naar kandidaten die willen komen bijdragen aan de bedoeling en het ultieme doel van de organisatie. Moderne werkgevers weten dat de echte kracht van mensen van binnen zit, verscholen in de intrinsieke motivatie om bij te komen dragen aan de organisatiedoelen. Niet-standaard werknemers Blijkbaar hebben bepaalde mensen geen afstand tot de arbeidsmarkt, maar krijgen dat aangemeten door bepaalde werkgevers. Dat zijn die werkgevers die op een bepaalde manier kijken naar potentiële kandidaten, waardoor iedere kandidaat die afwijkt van het standaardprofiel van de-fitte-blanke-man-van-middelbare-leeftijd een afstand krijgt tot de arbeidsmarkt. Dit inzicht zet de term ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ in een ander licht. Bovendien zijn de arbeidskrachten die met hun profiel afwijken van het standaardprofiel van de-fitte-blanke-man-van-middelbare-leeftijd over het algemeen al jaren een stuk goedkoper dan degenen met een standaardprofiel. Een slimme werkgever kijkt dus ook deze reden dwars door de buitenkant van kandidaten heen en zoekt naar de motor van mensen. Niet-standaard werknemers weten bij zo’n werkgever dat de mate van waardering en beloning is gekoppeld aan hun inzet en bijdrage aan het geheel. Ook weten ze dat ze erbij horen; niet vanwege uiterlijkheden, maar vanwege het vertrouwen dat de werkgever in hen heeft gesteld. Ondanks hun van de norm afwijkende kenmerken, ziet de werkgever hen staan én zitten. Inclusiviteit door exclusiviteit Zulke werkgevers hebben niets te vrezen van de nieuwe check op discriminatie aan de poort. Zij zijn slimme werkgevers en zetten in op inclusiviteit door exclusief te zijn. Zij zetten de deur open voor iedereen die op wat voor manier dan ook kan en wil komen bijdragen aan de bedoeling van de organisatie. De ‘splitting disease’, het kloofdenken, is aan hen voorbij gegaan. Zij maken geen onderscheid tussen potentiële werknemers met wel of geen afstand tot de arbeidsmarkt. Zij weten niet beter dan dat het laten meedoen van iedereen die dat wil vele malen kansrijker is om de organisatie duurzaam vitaal te houden dan mensen te differentiëren naar hokjes, categorieën, of wat dan ook. Immers, er is geen koe zo bont of er zit wel een vlekje aan. Als de neuzen maar dezelfde kant op staan; in de richting van het verhaal de bedoeling van de organisatie. Als dat zo is, geldt: Hoe diverser aan de buitenkant, hoe sterker aan de binnenkant. Het bericht ‘Persoonlijke eigenschap mag géén handicap meer zijn op arbeidsmarkt’ verscheen eerst op XpertHR Actueel.
xperthr
27-11-2018 13:20